Ռուսաստանը փորձ է անում հերթական անգամ ձեռ առնել հայ ժողովրդին կամ ԼՂՀ-ի վրա նոր՝ փուչ քաղաքական մոդելի փորձարկում

0

Aliev_Putin_Serj

aravot.am — Հայտնի ժողովրդական ասացվածք կա. սաղ բաները փորձել էինք, մնացել էր սարի սմբուլը: Լեռնային Ղարաբաղի ճակատագրով «մտահոգ» Ռուսաստանը նոր մոդել է ներմուծում քաղաքականության մեջ՝ հակամարտությունների կարգավորման գործընթացներում և փորձում է առաջինն այն փորձարկել Լեռնային Ղարաբաղի վրա:

Նախ, խոսենք սույն մոդելի ձևակերպման, ապա նաև դրա բովանդակության մասին: Ուղղակի մեջբերենք. հինգ շրջանի դիմաց ԼՂ միջանկյալ՝ ավելի ամուր կարգավիճակ: Սկսենք նրանից, որ Լեռնային Ղարաբաղը 26 և ավելի տարի՝ իր հազարավոր հերոսների արյան գնով արդեն կերտել է իր անբեկանելի կարգավիճակը, այն է. Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն և ինչպես Լենինն էր ասում. այդ անունը ջնջել չի լինի…: Մեր ժողովուրդը 26 տարի շարունակ անասելի զրկանքներ է կրել. սով, ավեր, գործազրկություն, արտագաղթ,…, տասնյակ հազարավոր կես մարդիկ ու որբ երեխաներ, հազարավոր զոհեր: Ցեղասպան Թուրքիայի հովանավորյալ՝ նենգ Ադրբեջանից 1990-1994թթ. կատաղի պատերազմում, վերը նշված զրկանքների գնով ետ է վերցրել հազարամյակներ իրեն պատկանող տարածքի մի մասը և խնդրեմ, այս ամենից հազարավոր կիլոմետրեր հեռու կանգնած որոշ երկրներ՝ ի դեմս Ռուսաստանի, փորձում են հայության պատիվն ու արյունը հերթական անգամ անարգել և արյամբ ետ վերցրած տարածքները բռնակցել ագրեսոր Ադրբեջանին, դրա դիմաց խոստանալով չափազանց անհեթեթ քաղաքական նորամուծություն. տարածքներ՝ միջանկյալ, ավելի ամուր կարգավիճակի դիմաց:

Հայաստանի հարգարժան ռազմավարական գործընկեր Ռուսաստան ջան, եթե արդեն կարծում ես, որ Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակը ամուր է (իրականում էլ, բոլոր հայերը համամիտ են նման սահմանման հետ, որը նաև բավարարում է նրանց), այդ դեպքում ինչո՞ւ±ես ջանում, որ այդ կարգավիճակը ամուրից դառնա ավելի ամուր (անկեղծ ասած, ավելի ամուր տերմինն ընդհանրապես ասած հասկանալի է, սակայն կարգավիճակի իմաստով, լրիվ անհասկանալի է: Կարծում եմ, որ այն ընդամենը բլեֆ է՝ լղոզում), որն էլ զարմանալիորեն՝ կարծես, թե ձեռնտու չէ հայերին, սակայն զարմանալիորեն, որոշակի վերապահումներով ձեռնտու է Ադրբեջանին:

Այլ խոսքով, Ռուսաստանը զարմանալի բան է առաջարկում. փորձում է ավելի ամրացնել Ղարաբաղի կարգավիճակը, նրան առաջարկելով Ադրբեջանին վերադարձնել ազատագրված հինգ շրջանները՝ Աղդամ, Ֆիզուլի, Ջեբրայիլ, Զանգելան, Ղուբաթլու, որին դեմ է Լեռնային Ղարաբաղը, հոգու խորքում նաև Հայաստանը, իսկ Ադրբեջանը՝ որոշակի վերապահումներով, կարծես համաձայն է:

Անհասկանալի է, թե այս ամենին ի՞նչ անուն կարելի է տալ, սակայն մի բանում համոզված եմ, որ հայերը չափազանց միամիտ են, որ մինչև այժմ տեղյակ չեն եղել և իրենց կամքով չեն փորձել ետ վերադարձնել իրենց սեփական հողերը (իհարկե, արժեր՝ ամբողջը ետ տալ), որպեսզի էլ ավելի ամրանար Ղարաբաղի՝ առանց այն էլ ամուր կարգավիճակը (բոլոր ժամանակների մեծագույն աբսուրդը):

Հարգարժան Ռուսաստան, մենք համոզված ենք, որ դու Հայաստանի նկատմամբ բարի ցանկություններով ես տրամադրված, սակայն ավելի լավ կլինի, որ նախ փորձես քո նմանատիպ հարցերը՝ քո առաջարկած մեթոդով լուծես: Մասնավորապես, Ղրիմից և Ուկրաինայից գրաված տարածքները ետ վերադարձնես Ուկրաինային, Վրաստանից գրաված տարածքները ետ վերադարձնես Վրաստանին,…, և փորձես ավելի ամրացնել քո կարգավիճակն այդ երկրների և ընդհանրապես, ամբողջ աշխարհի հետ: Երբ այդ ամենը՝ բարով-խերով ավարտես, նոր միայն անցնես Ղարաբաղին:

Չմոռանամ ասել. իհարկե, հայ ժողովուրդը չափազանց շոյված է քո ջենթլմենական և կամեցող կեցվածքի համար: Հայ ժողովուրդը դրա «պտուղները» վաղուց է «վայելում»(հեռու գնալ պետք չէ. բավական է միայն՝ Ղարաբաղը Խորհրդային Ադրբեջանին հանձնելու փաստը):

Հայտնի չէ, թե Սանկտ-Պետերբուրգում կոնկրետ ինչ են պայմանավորվել ռյակը՝ տարածքների ետ վերադարձի մասին և ինչ են մտածում Հայաստանի և ԼՂՀ-ի իշխանություններն այդ մասին ու ինչ լծակներ ունի Հայաստանի իշխանությունը մերժելու Ռուսաստանի՝ Պուտինի «ֆանտաստիկ» առաջարկը, քանզի հաստատաբար կարելի է պնդել, որ հինգ շրջանների վերադարձից հետո էլ, Ալիևի քաղաքականության մեջ՝ Ղարաբաղի հարցով ոչինչ չի փոխվելու:

Կույրին անգամ տեսանելի է, որ Ալիևի նպատակը՝ միմիայն ամբողջական Ղարաբաղն Ադրբեջանի կազմում տեսնելն է և դրանից պակաս, նա ոչ մի այլ տարբերակի հետ առ այսօր չի համաձայնվում: Ինչու ոչ, նա կստանա այդ հինգ շրջանները, դրա դիմաց ոչ մի զիջման չի գնա և կշարունակի նույն կերպ պահանջել ամբողջ Ղարաբաղը:

Ստացվում է, որ Հայաստանի իշխանությունները թուրքին, հատկապես Էրդողանին ու Ալիևին ընդհանրապես չեն ճանաչում, այնպես որ, եթե նույնիսկ առաջին փուլում բոլոր յոթ շրջանները ետ վերադարձնեն, միևնույն է դրանից բացարձակ ոչինչ չի փոխվելու: Ընդամենը, դրանից հետո Ալիևը կսկսի ավելի լկտիանալ, իր ժողովրդին կհայտարարի, որ տեսաք, թե ինչպես ստիպեցի ետ տալ այդ շրջանները և իր ժողովրդին տարատեսակ հայտարարություններով (թեկուզ, սուտ) կհավաստիացնի, որ մի քիչ էլ համբերեք, շուտով ստիպելով՝ ամբողջ Ղարաբաղը ետ կբերեմ: Այս ամենը պետք է քաջ գիտակցեն ՀՀ իշխանությունները և հայ ժողովուրդը, որպեսզի դիվանագիտական այս սարդոստայնում հանկարծ խայծը կուլ չտան և անդառնալի պարտություն կրեն;

Եվ այս ամենն ընդամենն այն պատճառով, որ Հայաստանը չափազանց խոնարհ է ծառայում Ռուսաստանին (իհարկե, թող ներեն, որ Հայաստանը դեռ չի հասցրել ամեն ինչ հանձնել)…

Հենց ամեն ինչ հանձնի, այդ ժամանակ էլ լրիվ իմաստավորված կլինի Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության կարգավիճակի ավելի ամրացումը…



Загрузка...