LifeStyle Հայտնիներ

Սամվել Կարապետյանի բիզնեսը Ռուսաստանում և Հայաստանում

 

68562_w

Սամվել Կարապետյանին պատկանող «Տաշիր» խմբին առնչվող ընկերությունները 2015թ-ին Ռուսաստանում ստացել են 52 մլրդ ռուբլի (364 մլրդ դրամ) ընդհանուր արժողության պետական պատվերներ: «Տաշիր»-ը համարվում է կոմերցիոն անշարժ գույքի ռուսական շուկայի ամենամեծ դերակատարներից մեկը, բայց ինչպես պարզել է գործակալությունը՝ Կարապետյանի՝ վերջին երկու տարիների եկամուտների էական մասը գոյացել է պետության, այդ թվում՝ մայրաքաղաքային իշխանությունների համար կատարվող աշխատանքներից:

2014թ-ից ի վեր, РБК-ի հաշվարկով, «Տաշիր»-ին առնչվող ընկերությունները պետական հիմնարկներից ու գերատեսչություններից ընդամենը 116,2 մլրդ ռուբլու պատվերներ են ստացել, որից 52,9 մլրդը՝ միայն 2015-ին:

«Ֆորբս»-ը ռուսաստանաբնակ հայ գործարար Կարապետյանին ներառել է ամենահարուստ ռուսաստանցիների ցանկում: Նման պորտֆելով Կարապետյանը կարող էր հայտնվել մեկ այլ՝ «Պետգնումների արքաները 2016» ցանկում ևս: Այժմ այդ տեղը զբաղեցնում է «Գազպրոմ»-ի համար խողովակներ արտադրող «Խողովակների նորարարական տեխնոլոգիաներ» ընկերության սեփականատեր Իվան Շաբալովը, ում վստահված պետպատվերները գնահատվում են 38,1 մլրդ ռուբլի:

Ե՛վ էներգետիկա, ե՛ւ շինարարություն, ե՛ւ ամեն-ամեն ինչ

Ինչպես է կառուցված «Տաշիր»-ը

«Տաշիր»-ի հրապարակած տեղեկության համաձայն՝ խմբի կազմում ընդգրկված են 200-ից ավելի ընկերություններ, որոնք ներկայացնում են բիզնեսի տարբեր ոլորտներ՝ անշարժ գույքի զարգացում (девелопмент), ֆինանսներ, արդյունաբերություն, շինարարություն, էներգետիկա, առևտուր, ռեստորանային բիզնես և ժամանցի արդյունաբերություն. ցանկը, սակայն, չի հրապարակվում: Հոլդինգի կառավարման միասնական համակարգ չկա, «Տաշիր Մենեջմենթ», «Տաշիր Կապիտալ», «Տաշիր Ֆոնդ» ընկերությունները միայն մասամբ են կատարում այս գործառույթը:

Ընկերությունների մեծ մասը ղեկավարում են միևնույն մարդիկ, ովքեր, ըստ գրանցման հասցեների, աշխատում են հարևան աշխատասենյակներում ու շինություններում: Կարապետյանի ներկայացուցիչը հաստատել է, որ խմբի շինարարական ընկերություններին միավորում է անդամակցությունը ««Տաշիր»-ի շինարարական ընկերությունների միություն» ինքնակարգավորվող կազմակերպությանը (ԻԿ):

СПАРК-ի (շուկաների և ընկերությունների մասնագիտական վերլուծության համակարգ) և պետգնումների պորտալի տվյալների օգնությամբ РБК-ն ուսումնասիրել է ԻԿ-ի կազմի 181 ընկերություններ: Պարզվել է, որ դրանցից առնվազն 18-ը փոխկապակցված են «Տաշիր»-ի հետ և ստացել են խոշոր պետական պատվերներ1:

Ըստ այդ հաշվարկի՝ «Տաշիր»-ին առնչվող ընկերությունները 2014թ-ին կարող են ստացած լինել շուրջ 42,5, 2015թ-ին՝ 52,9, իսկ 2016թ-ի առաջին եռամսյակում՝ 20,8 մլրդ ռուբլու պետական պատվերներ: Ընդհանուր գումարը կազմում է մոտ 116,2 մլրդ ռուբլի (813 մլրդ դրամ):

Եկամտի 40%-ը

«Տաշիր»-ի կայքի համաձայն՝ 2015թ-ին «խմբի գործունեության հիմնական ուղղություններից» ստացած եկամուտը կազմել է 140 մլրդ ռուբլի (980 մլրդ դրամ): «Ֆորբս»-ի հաշվարկով՝ նույն տարում «Տաշիր»-ը վարձակալներից ստացել է 610 մլն դոլար (292 մլրդ դրամ): Ստացվում է, որ պետպատվերները կարող են կազմել խմբի ընդհանուր եկամտի շուրջ 40%-ը, ինչը, հնարավոր է, գերազանցում է նույնիսկ վարձակալներից ստացած եկամուտը:

2015թ-ի վերջին «Տաշիր»-ի ենթակայության տակ են եղել կոմերցիոն անշարժ գույքի 51 օբյեկտներ՝ ավելի քան 2,5 մլն քառ.մ. ընդհանուր մակերեսով: Շինարարության ծավալը կազմել է շուրջ 1,5 մլն քառ.մ.: Հիմնական բրենդը «Ռիո»-ն է, որով Կարապետյանը զարգացնում է առևտրի կենտրոնների ցանցը, որի կազմում այժմ 21 համալիր է գործում 17 քաղաքներում: «Ֆորբս»-ը գործարարի կարողությունը գնահատում է 3,1 մլրդ դոլար (28-րդ տեղը՝ ամենահարուստ ռուսների ցանկում):

«Սամվելին հիմնական շրջանառությունը, ենթադրում եմ, տալիս է անշարժ գույքի զարգացումը»,- ասում է Ռուսաստանի հայերի միության նախագահ և Կարապետյանի հին գործընկեր Արա Աբրահամյանը: Կարապետյանի ծանոթները Կալուգայում, որտեղ նա սկսել է բիզնեսը, բնութագրում են «Տաշիր»-ը որպես «փակ շրջանի» կառույց. «Տաշիր»-ն ինքն է արտադրում նյութերը, կառուցում է շինությունները, ապահովում դրանք էլեկտրաէներգիայով, իսկ հետո վարձույթով տալիս է տարածքը իր իսկ կինոթատրոններին ու սրճարաններին: «Եթե գնաս նրանց մոտ ինչ-որ գաղափարով, գնահատականներով ու հաշվարկներով, վաղը իրենք կանեն դա: Այնտեղ կարելի է հայտնվել միայն կորպորացիայի մաս կազմելով»,- դժգոհել է Կալուգայի շինարարական ընկերություններից մեկի սեփականատերը:

«Ինչո՞վ է սա լավ,- ասում է Արա Աբրահամյանը,- Սամվելը ինքնաբավ է, նա ունի ե՛ւ էներգետիկա, ե՛ւ շինարարություն, ե՛ւ ամեն-ամեն ինչ: Նա կիրառում է փաթեթային մոտեցում և ոչ մեկից կախում չունի, ամեն ինչ կարող է անել ինքնուրույն»:

Կարապետյանը Կալուգա է տեղափոխվել 1992թ-ին, իսկ 1999-ին ստեղծել է «Տաշիր» խումբը:

Ընկերները Կալուգայից

РБК-ին տված հարցազրույցում Կարապետյանը պատմել է. «Ռուսաստանում իմ առաջին հանգրվանը Լիպեցկն էր: Ընտրեցի այդ քաղաքը, որովհետև շրջանն ու մարդիկ ինձ լավ ծանոթ էին: Լիպեցկից տեղափոխվեցի Մոսկվա, իսկ ավելի ուշ հաստատվեցի Կալուգայում, որտեղ արդեն քիչ ընկերներ չունեի: Բացի այդ, այնտեղ էին ապրում իմ զարմիկները»:

РБК-ի կալուգացի երեք զրուցակից գործարարներ պատմել են, որ սկզբնական շրջանում Կարապետյանին աջակցություն է ցուցաբերել տեղական չափանիշներով խոշոր շինարար Ռուբեն Գալստյանը՝ «Կալուժսկոե» շինարարական ընկերության ղեկավարը: Վերջինս, ինչպես նշում են գործակալության զրուցակիցները, Կարապետյանին խորհուրդ է տվել գնել երկու շինություններ՝ երկաթբետոնե արտադրանքի գործարանն ու «Կալուգագլավսնաբ» ընկերությունը: 1997թ-ին ձեռք բերած երկրորդ ձեռնարկության հարցում Կարապետյանը հատկապես շահել է, քանի որ դրա շնորհիվ «Տաշիր»-ի ղեկավարը ընկերային հարաբերություններ է հաստատել «Գազպրոմ»-ի հետ: «Այս ձեռնարկությունը միշտ զբաղվել է պետական ընկերությունների նյութատեխնիկական մատակարարմամբ:- ասում է «Գործարար Ռուսաստան»-ի տեղական բաժնի ղեկավար Դենիս Շաուլինը,- «Կալուգագլավսնաբ»-ի գնումը, միանգամայն հնարավոր է, Սամվել Կարապետյանին հնարավորություն տվեց ստանալ հասանելիություն պատվերներին»:

Գալստյանը հրաժարվել է  РБК-ի թղթակիցների հետ հանդիպումից: Ինքը՝ Կարապետյանը, չի քննարկել «Կալուգագլավսնաբ»-ի գործարքի մանրամասները:

«Երբ ես նրան դիմում եմ նախագծի մասին, որն անհրաժեշտ է մարզի համար, նա միշտ արձագանքում է: Եվ եթե ասի «այո», հետո կարելի է չվերստուգել»,- ասում է Կալուգայի մարզի կառավարիչ Անատոլի Արտամոնովը:

Վարչակազմի հետ համագործակցության դիմաց, ինչպես բացատրում է մարզի կառավարիչը, Կարապետյանը առատորեն վարձատրվում է. «Երբ նրան, ինչպես և ուրիշ ներդրողների, պետք են ինչ-որ որոշումներ մեր կողմից, որոնք իշխանությունը կարող է ընդունել, բայց կարող է և ձգձգել, ընդառաջ ենք գնում նրան: Մենք անօրինական ոչինչ չենք անում, պարզապես օպերատիվ կերպով անում ենք այն աշխատանքը, որը պետք է անել»:

«Տաշիր»-ը Կալուգայում կառուցել է հյուրանոցներ, մոլեր և նույնիսկ Արբիտրաժային դատարանի շենքը, որը գտնվում է առևտրի և զվարճանքի՝ «XXI դար» կոչվող շքեղ կենտրոնի դիմաց և նույնպես կառուցվել է Կարապետյանի կողմից:

РБК-ի կալուգացի զրուցակից գործարարները Կարապետյանին անվանել են Արտամոնովի «քսակը», ինչը ինքը՝ մարզպետը, համարում է բամբասանք: Արտամոնովի խոսքով՝ Կարապետյանը նրան երբեք անձնական ֆինանսական օգնություն չի ցուցաբերել, «փոխարենը միշտ արձագանքել է բարեգործական աշխատանքներին մասնակցելու խնդրանքներին»:

2003թ-ին Կարապետյանը փոխել է առաջնահերթությունները. Կալուգայի մարզում մի քանի տասնյակ շինություններ կառուցելուց հետո նա սկսել է հետաքրքրվել անշարժ գույքի մոսկովյան շուկայով և այժմ չգործող «Միկոմս-բանկ»-ի համասեփականատեր Արթուր Առաքելյանից ձեռք է բերել հողակտոր Մեծ Չերեմուշկինսկայա փողոցում: Երկու տարի անց այստեղ կառուցվել է մայրաքաղաքում առաջին «Ռիո» առևտրի կենտրոնը:

Ընկերները «Գազպրոմից»

Պետական գնումների մեծ մասը (52,9 մլրդ ռուբլուց 38,8 մլրդը 2015թ-ին) «Տաշիր»-ին կապվող ընկերությունները ստացել են «Գազպրոմից»:

Համեմատության համար РБК-ն նշում է, որ մոնոպոլիայի նախկին կապալառու «Ստրոյգազկոնսալտինգ»-ը 2015թ-ին շահել է «Գազպրոմի»՝ ընդամենը 20,2 մլրդ արժողության տենդերները, իսկ Գենադի Տիմչենկոյի «Ստրոյտրանսգազ»-ը մի փոքր է առաջ անցել Կարապետյանից՝ կնքելով մոտ 56 մլրդ ռուբլու պայմանագրեր (չհաշված «Սիլա Սիբիրի» խողովակաշարի 200 կմ-անոց հատվածի կառուցումը, որի արժեքը չի հրապարակվել. առաջատարը մնում է Արկադի Ռոտենբերգի «Ստրոյգազմոնտաժ»-ը):

РБК-ի երեք աղբյուրները, այդ թվում՝ Կարապետյանին ծանոթ երկու գործարարներ ու պետական ընկերության նախկին աշխատակիցը, հաստատում են, որ մոնոպոլիայի հետ ընկերանալու հարցում «Տաշիրի» ղեկավարին օգնել է «Գազպրոմ»-ի խորհրդի անդամ Նիկոլայ Գուսլիստին: Արտամոնովը РБК-ին պատմել է, որ 1990-ականների կեսերին «Տաշիր»-ը ենթապայմանագրով կառուցել է Կալուգայի շրջանի Մալոյարոսլավեցի մերձակայքում գտնվող քոթեջային բնակավայրի մի մասը, որի կոկիկ տնակներում բնակություն են հաստատել նավթագործները իրենց ընտանիքներով. ինքը՝ Գուլիստին, վերահսկել է նախագիծը:

«Գազպրոմ»-ի ներկայացուցիչը գործակալությանը հայտնել է, որ չի կարող հաստատել կամ հերքել իրադարձությունները, որ տեղի են ունեցել 1990-ականների սկզբներին:

«Կարապետյանը ակտիվորեն ներդնում է իր մարդկանց այն մոնոպոլիաների կառուցվածում, որտեղ ինքը հետաքրքրություն ունի»,- ասել է «Գազպրոմ»-ի աղբյուրը: Օրինակ, Կալուգայում գազի բաշխման ծրագրի ղեկավարի համար պայքարում հաղթող եղավ Վյաչեսլավ Դմիտրիևը, ով նախկինում ղեկավարել էր Կարապետյանին պատկանող Ֆորա-բանկի մասնաճյուղերից մեկը: Վերջինս հաստատել է, որ աշխատել է Ֆորա-բանկում երեք տարի, որից հետո զբաղեցրել է պաշտոններ Կալուգայի շրջանի քաղաքային և պետական իշխանություններում: ««Գազպրոմ»-ում ընդամենը երկու տարի է, ինչ աշխատում եմ: Բիզնեսը, որն այժմ ղեկավարում եմ շրջանում, չի հատվում Սամվել Սարգիսովիչի բիզնեսի հետ: Մեր ծավալները շատ փոքր են նրա համար»,- վստահեցնում է Դմիտրիևը:

«Գազպրոմ»-ի աղբյուրը հաստատում է, որ «Տաշիր»-ը մասնակցել է Կալուգայի մարզի գազաֆիկացման «Գազպրոմ Մեժռեգիոնգազա» ծրագրին՝ ուղղված միջգյուղային և միջքաղաքային խողովակաշարերի կառուցմանը։ «Տաշիր»-ում  РБК-ի զրուցակիցը հավելում է, որ գազաֆիկացմամբ զբաղվել է «Գազստրոյ» ընկերությունը։ Մինչդեռ մոնոպոլիայի մամուլի ծառայությունը նշել է, որ շրջանային գազաֆիկացման շրջանակներում «Գազպրոմ»-ի օբյեկտների շինարարությանը «Տաշիր»-ի ընկերությունները չեն մասնակցել։

Կարապետյանի մեկ այլ վաղեմի ծանոթ, Պետդումայի էներգետիկայի հանձնաժողովի նախագահ Պավել Զավալնին 1996-2012թթ․ ղեկավարել է «Գազպրոմ Տրանսգազ Յուգորսկ»-ը։ Արտամոնովի խոսքով՝ Կարապետյանն օգնել է Զավալնիին վերականգնել համայնքային տնտեսությունը Կալուգայի մարզի Դումինիչսկի շրջանում, որը 29 տարի ղեկավարել է պատգամավորի հայրը։ СПАРК-ի տվյալների համաձայն՝ «Խոտկովո» ընկերությունը, որը կառավարում է ավտոմատացված ֆերման Դումինիչսկիում, պատկանում է Տատյանա Պետրենկոյին, սակայն Կալուգայի տեղեկատվամիջոցները որպես հիմնական ներդրող են նշում նրա հարազատ եղբորը՝ Պավել Զավալնիին։

2009թ-ին Պետրենկոն դարձավ Կարապետյանի բիզնես-գործընկերը և ստացավ բաժնեմասեր «Տաշիր»-ի կազմի՝ անշարժ գույքի վաճառքով զբաղվող մի շարք ընկերություններում:

Ինչ է անում Կարապետյանը «Գազպրոմ»-ի համար

«Գազպրոմ»-ի ամենամեծ պայմանագրերը կնքվել են «Տաշիր»-ի հետ կապված «Գազստրոյ» (23,2 մլրդ ռուբլի 2015թ-ին), «Նեվտեգազստրոյ» (8,5 մլրդ ռուբլի), «Սպեցգազստրոյ» (4,3 մլրդ ռուբլի) և «Սիթի Ստրոյ Գրուպ» (2,7 մլրդ ռուբլի) ընկերությունների հետ: Բոլոր չորս ընկերությունները «Գազպրոմ»-ի «դուստր» ընկերություններին մատուցում են ամենատարբեր ծառայություններ՝ շինությունների կապիտալ վերանորոգումից, ջեռուցումից ու ջրամաքրման կայաններից մինչև մեծ տրամագծերի գազատարների կառուցում:

2016թ-ի սկզբից «Նեվտեգազստրոյ»-ը ստացել է ևս 11,4 մլրդ ռուբլու պատվերներ. ընկերությունը կկառուցի «Սիլա Սիբիրի» գազատարի՝ «Ամգինսկայա» և «Նիմնիրսկայա» կոմպրեսորային կայանների միջև եղած 60,7 կմ հատվածը: Նախագծի վերաբերյալ հետաքրքրության մասին մեկ տարի առաջ РБК-ին ասել էր Կարապետյանը՝ մանրամասներ չհայտնելով:

Ընկերության ներկայացուցիչը հերքել է «Նեվտեգազստրոյ»-ի կապը «Տաշիր»-ի հետ՝ նշելով, որ ընկերության՝ իրավաբանական անձանց գրանցման պետական ռեգիստրում (ЕГРЮЛ) գրանցված սեփականատերերը՝ Նորիկ Պետրոսյանը (50%), Արմեն Գրիգորյանը (25%) և Վաղինակ Ղազարյանը (25%) պարզապես Կարապետյանի «ընկերներն են»: «Նեվտեգազստրոյ»-ի գլխավոր տնօրեն Սերգեյ Մխոյանը հայտնել է, որ այն ինքնուրույն ընկերություն է, սակայն չի կարողացել բացատրել, թե ինչու են նրա հասցեներն ու հեռախոսահամարները համընկնում «Տաշիր»-ի կառույցների տվյալների հետ:

«Սամվել Կարապետյանը շահել է տենդեր, դա նորմալ է մշտապես զարգացող և ընդլայնվող շինարարական ընկերության համար, որի գործունեությունը միայն օգուտ է բերում երկրին»,- գործընկերոջը աջակցել է Աբրահամյանը:

«Գազպրոմ»-ի ներկայացուցիչը հրաժարվել է քննարկել կապալառուներին:

«Տաշիր»-ի կազմում է նաև ՊՄԿ-98 ընկերությունը, որը զբաղվում է գազատարների և նավթատարների պատրաստման ժամանակ խողովակների երեսակմամբ: Ընկերության ներկայացուցիչը РБК-ին ասել է, որ Տաշիրը ձեռք է բերել այն 2012թ-ին: Նրա խոսքով՝ ՊՄԿ-98-ը «Գազպրոմ»-ի հետ նախագծեր չունի, սակայն ընկերությունն աշխատում է Վանկորսկի հանքավայրում, մասնակցում է «Ռոսնեվտ»-ի Ռոսպան նախագծին և «Յամալ ՀԲԳ»-ին (հեղուկացված բնական գազ), որը վերահսկվում է «Նովատեկ»-ի կողմից:

Ընկերները Մոսկվայից

Կարապետյանը կառավարության հետ աշխատանքի մասին խոսում է դժկամությամբ, բայց խոստովանում է․ «Տաշիր»-ը ճգնաժամի հետ սկսեց ավելացնել պետպատվերի բաժինը։ Թե հատկապես ինչ է անում խումբը կառավարության համար, գործարարը չի ասում՝ հաստատելով միայն, որ խմբի կազմում գտնվող «Կասկադ» հոլդինգը զբաղվում է մոսկովյան փողոցների բարեկարգմամբ։

«Կասկադ»-ի կայքում նշված է, որ այն բազմապրոֆիլ խումբ է, զբաղվում է քաղաքային ենթակառուցվածքների շինությունների, փողոցների ու կամուրջների կառուցմամբ, ջեռուցման և էլեկտրացանցերի շահագործմամբ, կապիտալ նորոգմամբ, ինժեներական ցանցերով և նույնիսկ էներգաաուդիտով։ Ընկերության նախագծերի և ֆինանսական ցուցանիշների մասին բաց տեղեկություն չկա, կայքում միայն գրված է, որ «Կասկադ»-ը ղեկավարում է Իգոր Բուլատովը՝ «Տաշիր»-ի առաջին փոխնախագահն ու Սամվել Կարապետյանի փեսան։

Բուլատովը չի պատասխանել РБК-ի թղթակցի զանգերին, իսկ «Տաշիր»-ի մամուլի ծառայությունը չի մեկնաբանել տեղեկությունը։

Իրավաբանական անձանց գրանցման պետական ռեգիստրում նման անունով և ղեկավարով ընկերություն գրանցված չէ, բայց կան «Կասկադ-էներգո», «Կասկադ-էներգոսետ», «Կասկադ-ինտեգրացիա», «Կասկադ-ինժինիրինգ» և այլ ընկերություններ, որոնք փոխկապակցված են համընկնող հասցեներով ու հեռախոսահամարներով, սեփականատերերով, իսկ առաջին երկուսի կայքերում առկա է «Տաշիր»-ի ապրանքանիշը։

2015թ-ին հենց «Կասկադ-էներգո»-ն է շահել մոսկովյան գերատեսչությունների ու կառույցների 60 տենդերներ՝ 2,6 մլրդ ռուբլի (18,2 մլրդ դրամ) արժողությամբ՝ համաձայն СПАРК-ի և պետգնումների հարթակի տվյալների․ ընկերությունը վերակառուցել է մոսկովյան ստորգետնյա անցումներ, տեղադրել ջեռուցման կայաններ, վերանորոգել է «Դրուժբա» այգու լճակները և այլն։

«Տաշիր»-ին փոխկապակցված այլ ընկերություններ շահել են նաև Մոսկվայի լուսավորության՝ 800 մլն ռուբլի (5,6 մլրդ դրամ) արժողության տենդերը և մոսկովյան 7 պոլիկլինիկաների կապիտալ նորոգման՝ ընդամենը 2,5 մլրդ ռուբլի (17,5 մլրդ դր.) արժեքով պայմանագրերը, քաղաքի՝ հիմնականում բարեկարգման ու ճանապարհների նորոգման՝ 4,9 մլրդ ռուբլու (34,3 մլրդ դր.) տենդերը: Վերջին աշխատանքներն իրականացնող ընկերության՝ «Սպեցստրոյմոնտաժ»-ի հետ կապը Կարապետյանը հերքել է՝ միաժամանակ նշելով, որ ստանդարտ պրակտիկա է այն, որ «Տաշիր»-ը այդ ընկերությունով հետաքրքրված է և հնարավոր է՝ շուտով գնի այն:

РБК-ի՝ Կարապետյանին ծանոթ երկու զրուցակիցներ հաստատել են, որ գործարարին աջակցություն է ցուցաբերել Մոսկվայի նախկին քաղաքապետ Յուրի Լուժկովը, ով մեղվանոցներ ունի Կալուգայի մարզում՝ Մալոյարոսլավեց քաղաքից ոչ հեռու: Ինքը Լուժկովը գործակալությանը հայտնել է, որ Կարապետյանի հետ ծանոթ չէ և «Տաշիր»-ի մասին շատ քիչ բան գիտի: Մոսկովյան իշխանությունների նախկին ներկայացուցիչ Վլադիմիր Ռեսինը պատմել է, որ ծանոթացել է Կարապետյանի հետ «Մոսկվա-սիթի» երկնաքերերի շինարարության ժամանակ, երբ ինքը վերահսկում էր աշխատանքը, իսկ Կարապետյանը կառուցում էր շինություններից մեկը: Նրա խոսքով՝ Կարապետյանը մյուսներից տարբերվում էր նրանով, որ ժամանակին էր հանձնում իր օբյեկտներն ու դրա դիմաց «Ստրոյկոմպլեքս»-ից ստանում էր վստահության կրեդիտներ:

Օգտակար կապեր

Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր դատախազ Յուրի Չայկայի որդու՝ Արտեմի հետ «Տաշիր»-ը առևտրի կենտրոն է կառուցում Միտիշիում: Չայկային են պատկանում «Գեոռեսուրս» և «Տաշիր Կապտալ» ընկերությունների 25-ական տոկոսները, մնացածը գրանցված է «Տաշիրին» մոտ օֆշորային ընկերություններում: Կարապետյանի խոսքով՝ Չայկան նախագծին մասնակցում է հողատարածքով:

«Արտեմ Չայկային ես հարգանքով եմ վերաբերվում, նրան համարում եմ արժանի գործարար, անձամբ ծանոթացել եմ գործարքի կնքումից հետո»,- РБК-ին ասել է Կարապետյանը:

Ընկերները Հայաստանից

Արա Աբրահամյանն ասում է, որ խորհրդատվություն է տվել Կարապետյանին բիզնեսի վերաբերյալ դեռ 1990-ականներին, երբ վերջինս դեռ նոր էր սկսում աշխատել Ռուսաստանում: Աբրահամյանը ոչ միայն ղեկավարում է հայերի միությունն ու ՌԴ նախագահին առընթեր Ազգամիջյան հարաբերությունների խորհրդի հանձնաժողովներից մեկը, նրան է պատկանում նաև բազմապրոֆիլ «Սոգլասիե» (թարգմանաբար՝ համաձայնություն) ընկերությունը: Համաձայն СПАРК-ի տվյալների՝ վերջինիս 57,6%-ը «Նազարևո» մերձմոսկովյան ագրոբիզնեսի միավորման կազմում է, որը գործում է ՌԴ նախագահի գործերի կառավարչության ենթակայության ներքո: 1998թ-ին «Սոգլասիե»-ն ձեռք է բերել 12 մլրդ դոլարի պաշար ունեցող Լոմոնոսովյան ալմաստի հանքավայրի վերահսկողությունը՝ գնելով «Սեվերալմազ»-ի բաժնետոմսերի 53%-ը՝ հարավամերիկյան De Beers-ի հետ համատեղ: 2002-ին «Սեվերալմազ»-ում «Սոգլասիե»-ի փաթեթը գնեց АЛРОСА ընկերությունը, իսկ Աբրահամյանը ոչ միայն չդադարեց աշխատել նախագահի գործերի կառավարչության հետ, այլև այդ կառույցի հետ համագործակցությանը ներգրավեց նաև Կարապետյանին:

Աբրահամյանի և Կարապետյանի առաջին նախագիծը, որի մասին նրանք հայտարարեցին, «Սոգլասիե»-ի կողմից «Մոսկվա-Սիթի»-ում գրասենյակային և հյուրանոցային համալիրի նախագծի կեսի վաճառքն էր «Տաշիր»-ին 2009թ-ի ճգնաժամի ժամանակ:

2011-ին «Տաշիր»-ին վստահվեց վերակառուցումը մի խումբ շինությունների, որոնք այն ժամանակ զբաղեցնում էր «Իզվեստիա» թերթի խմբագրությունը: «Իզվեստիա հրատարակչություն»-ի 100% բաժնեմասը պատկանում է նախագահի գործերի կառավարչությանը: Կարապետյանի խոսքով՝ ծրագիրը նախատեսում է 120 հազար քմ տարածքի վերակառուցում, որից 90 հազարը զբաղեցնում են բնակելի տներ, գրասենյակներ, հյուրանոց և առևտրային մաս: Նախագծի ծախսերը կարող են հասնել 500 մլն դոլարի (240 մլրդ դր.): Աբրահամյանը հաստատել է, որ Կարապետյանի գործընկերն է այս նախագծում, բայց մանրասմաներ չի հայտնել: Նախագահի գործերի կառավարչությունից РБК-ի հարցմանը չեն պատասխանել:

«Սամվելը շատ մեծ գործ է իմ վրայից հանում, նրան հատուկ համալիր մոտեցումը թույլ է տալիս խնայել և՛ միջոցներ, և՛ գումար, ինչի շնորհիվ կարող եմ ինձ թույլ տալ զբաղվել ուրիշ նախագծերով»,- ասում է Աբրահամյանը:

Կարապետյանը բիզնես ունի շատ այլ հայրենակիցների հետ նույնպես: Դեվելոփերական «Ստինկոմ գրուպ» ընկերության սեփականատեր Գենադի Ստեփանյանի հետ նա 2000-ականներին Մոսկվայում կառուցել է «Երևան պլազա» առևտրի կենտրոնը: «Վեդոմոստի»-ն գրել է, որ շինարարությանն աջակցել է Երևանի քաղաքապետարանը. համալիրը պետք է դառնար «հարազատ անկյուն» Մոսկվայում հայ համայնքի համար: Այժմ գործընկերները դեռ «Երևան պլազա»-ի համասեփականատերերն են: Ստեփանյանի որդին՝ «Ստինկոմ գրուպ»-ի նախագահ Դավիթը, մի շարք դեվելոփերային նախագծեր է իրականացնում Ալեքսանդր Կոլոկոլցևի՝ Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարարի որդու հետ:

Այս տարի «Սկոլկովո» բիզնես-դպրոցի ղեկավար Գոռ Նահապետյանն ու «Տաշիր» խումբը Մոսկվայում բացել են «Արագվի» ռեստորանը: «Տաշիր»-ի կայքում նշվում է, որ նախագծի ներդրումները կազմել են 260 մլն ռուբլուց ավելի:

«Հայաստանի էլեկտրական ցանցերի» ձեքբերումը…


Կիսվիր ընկերներիդ հետ


Загрузка...

Հեղինակի մասին

armhing

armhing